ای خدا این وصل را هجران مکن
سرخوشان عشق را نالان مکن
بر درختی کآشیان مرغ توست
شاخ مشکن مرغ را پران مکن
باغ جان را تازه و سرسبز دار
قصد این مستان و این بستان مکن

ای خدا این وصل را هجران مکن
سرخوشان عشق را نالان مکن
چون خزان بر شاخ و برگ دل مزن
خلق را مسکین و سرگردان مکن
بر درختی کآشیان مرغ توست
شاخ مشکن مرغ را پران مکن
کعبه اقبال این حلقه ست و بس
کعبه امید را ویران مکن
نیست در عالم ز هجران تلخ تر
هرچه خواهی کن ولیکن آن مکن