ساقی بیار جامی کز زهد توبه کردم
مطرب بزن نوایی کز توبه عار دارم

باز از شراب دوشین در سر خمار دارم
وز باغ وصل جانان گل در کنار دارم

رفتی و در رکابت دل رفت و صبر و دانش
بازآ که نیم جانی بهر نثار دارم

سرمست اگر به سودا برهم زنم جهانی
عیبم مکن که در سر سودای یار دارم

سیلاب نیستی را سر در وجود من ده
کز خاکدان هستی بر دل غبار دارم

چندم به سر دوانی پرگاروار گردم
سرگشتهام ولیکن پای استوار دارم