با من بمون ای همسفر
با من که از ره خسته ام
با جام لبریز نگات
از هستی خود رسته ام
با من بمون ای همزبون
تو این شب دلواپسی
با من که تنها مانده ام
در لحظه های بی کسی
ای یادگار از تو غرور زخمی ام
ای فارغ ازمن فارغ از یادت نیم
بر من رقیبم را پسندیدی ولی
شادم که میدانی و میدانم کیم
شادم که سودایی ندارم
در سینه غوغایی ندارم
آیینه ام خو کرده با شب
چشمی به فردایی ندارم