وقتی که باز صدای آب می پیچه توی کوچهها
پرمیشه از عطر گل ها انگار تموم دنیا

میشکفه غنچه گلی در آرزوی زندگی
براش همین کافیه که بهش بگن تو خوشگلی

نگاه گل به آسمون یه دم کنارش ننشست
به بوته خار دم دست دلش رو یک نفس نبست

چی شد چرا این راه به سراب است
این همهخام و سست و خراب است

یه روز یکی دید گل روخواست بچینه تاج سر
تیزی تیغ ها رو که دید عقلش بهش گفت که نرو

گل به خار گفت که چرا نمیشی از من توجدا
برو میخوام تنها باشم تو خیلی زشتی به خدا

یه صبح سرد خیلی زود بوته خار اونجا نبود
باهمه عشقی که داشت با دلی که شکسته بود

چشمای گل یه وقتی دید که دستی اونو از شاخه چید
نگاه گل هر جا که گشت بوته خاری رو ندید

چی شد چرا این راه به سراب است
این همه خام و سست و خراب است